Burma / Myanmar†† 1 - 23 October 2003

 

This report about our tour in Burma/Myanmar consists of two main parts:

1. General information about Burma / Myanmar   My personal impressions about the country

2. Itinerary / diary: Report of our day to day adventurres

 

Please refer also to:

3. the pictures

4. the map with the travelroute

5. the data, graphs and statistics
6. references, sources of information 

 

 

1. General information, my personal impressions about Burma / Myanmar.

 

 

 

Burma has a border with China, Laos, Thailand, the Andaman sea, the gulf of Bengal, Bangladesh and India. Since some years, the name of the country has been changed from Burma in (the union of) Myanmar but the old name is still in use all over the world.
Burma is bigger than any European country. From North to South, the length is over 2000 km.

The name of our private  guide is Khin Khin Shwe (nickname: MaLay)
She is 42 years old and was up to 1995 physics teacher. Then she started working for the government, first to promote tourismn in Kachin state. She guided official delegations, indiviual tourists and small groups trough whole Burma.
She speaks Kachin, Burmese, English and Spanish. She works for the MTT (Ministry of Transport and Tourism) and for official travel agencies in Yangon.  The customers are US or Canadians.  She is very religious Bhuddist, she is praying several times per day. To get peace in mind is the aim of most of her prayings. Up to 1995, when she was a teacher, she also teached folkdances of the Kachin and Shan state. Now she is working every evening on a book about the culture of the Kachin.

Khin Khin Schwe is very open-minded and is telling enthusiasticly about herself and her family.
She is born in Myikynia in Kachin state, between China and India. Her mother is still living in Myikynia. Like her sister and niece, she is living in the capital Yangon.  U Tun Tun, her father died tree years ago. Her mother is called Daw Khin May. (Daw = madam, Khin = born on a Monday)  In Burma, there are no family names, only given names.  
 

 

The text below is in Dutch, not yet translated in English: 

Enkel reisbureau's van de regering mogen in bepaalde regioís binnen.Ons reisbureau is het eerste 100% privť bureau dat tot hier toe een permit gekregen heeft om (met ons) naar KyengTong (gouden driehoek) en naar de Rakhine staat (golf v. Bengalen) te reizen.Vanwege de voortdurende schermutselingen met smokkelaars mag je enkel per vliegtuig naar KyengTong reizen.

Bijna alle reisbureau's gaan enkel maar naar Yangon, Pagan, Mandalay en Inle (centraal Birma). Buiten die streek in centraal Birma kom je maar zelden westerlingen tegen.Ten noorden van Myitkyna in de Kachin stateof ten zuiden van Ye in de Kayin of Mon state mogen geen toeristen komen.

 

Er zijn heel veel controleposten en tolwegen in Birma. Soms moet er betaald worden, soms moet enkel je paspoort getoond worden, soms moet er een donatie gedaan worden.

Bij alle binnenlandse vluchten in Birma worden de namen en paspoortnummers van alle buitenlandse passagiers op lijsten genoteerd. Op die manier wordt nagegaan waar elke buitenlander zich in het land bevindt.

 

In september van 2003 zijn alle banken in Myanmar gesloten. Geen creditcards, geen travelerchecks, geen ATM, niks, enkel cash Kyat of USD.†† 1 USD = 900 Kyat op de zwarte markt.Om een drankje te betalen heb je al snel een dik pak papier geld nodig.

 

In Myanmar rijdt men sinds 1962 rechts van de weg. Nochtans hebben alle autoís, ook nieuwe, het stuur ook aan de rechterkant!Heel gevaarlijk bij het inhalen!

 

In Birma / Myanmar zijn er drie seizoenen: koud-, warm- en regenseizoen.Het wordt er heel snel licht en donker. Om 5:30 uur wordt het plots licht. Rond 18 uur is het binnen de vijf minuten pikdonker.

Birma heeft het grootste gesloten-dek regenwoud van AziŽ. Er leven nog heel zeldzame diersoorten: wilde olifanten, gaurs, yaks, tijgers, luipaarden, thamins, beren, apen, krokodillen, pythons,ÖDiep in het oerwoud groeien orcideeŽn en zeer zeldzame en kostbare Chi Swe paddestoelen die met helikopters naar China en Japan gesmokkeld worden.

 

Alle vrouwen dragen een longhi, bijna alle mannen dragen een "paso" (een omslagrok). Geen jeans of t-shirts.

Bijna alle vrouwen in Birma gebruiken tanaka op hun wangen. Tanaka is een gele stof die uit de schors van de tanakboom komt.Een heel raar zicht, direct na de aankomst in Birma stond ik er stomverbaasd naar te kijken. Sommige vrouwen maken hun aangezicht helemaal geel, andere maken een tekening op hun wangen met de gele kleurstof.Heel typisch voor Birma.

 

De mensen zijn extreem vriendelijk en behulpzaam. Bijna iedereen is praktiserend boeddhist. Er zijn overal boeddhistische monniken in hun typische okerkleurige mantel.

Overal zie je mensen bidden: in tempels, pagodes, maar ook op straat, thuis of in winkels.

Heel veel mensen dragen nog een paso of longhi met kleurdesigns volgens de stam waartoe ze behoren.

De toeristen worden in Birma beter dan koningen behandeld. We mogen zelf geen valiezen dragen of deuren opendoen.Op plaatsen waar geen airco is, staat er de hele tijd iemand met een waaier naast ons om ons koelte toe te wuiven.In hotels of restaurants staat er altijd iemand klaar om te zien of we iets nodig hebben.

De gids eet met ons aan tafel, de chauffeur moet buiten wachten.Dat zijn de plaatselijke gewoontes, we moeten die respecteren.

In restaurants of hotels is er meestal vijf keer meer personeel dan gasten.

Vanwege de SARS perikelen is het toerisme in Zuidoost - AziŽ teruggevallen tot minder dan 20 %.†† De reisbureaus, hoteluitbaters, souvenirverkopers en iedereen die leeft van het toerisme heeft het heel moeilijk om te overleven.

 

Iedereen in Myanmar heeft meer dan voldoende te eten. Er is geen honger in Myanmar.

Maar verder zijn de mensen heel arm, veel armer dan in Thailand of in China. Echt niet te vergelijken.

Er wordt hier gewerkt met heel primitieve middelen. Soms waan je je in een film over de middeleeuwen hier. Het straatbeeld ziet er uit zoals bij ons in de jaren 1500.

Er lopen koeien, waterbuffels, paarden, geiten, ganzen en schapen over straat.In sommige steden gebeurt het personenvervoer met paarden en postkoetsen. Op het platteland vervoert men lasten met karren, getrokken door twee ossen.

De wegen zijn in Birma in heel slechte staat. Vele wegen, ook in de dorpen zijn niet verhard.

Wegen worden aangelegd zonder machines. Er worden dikke stenen uit de rotsen gehakt, tot kleinere steentjes geklopt, op het hoofd in manden vervoerd en daarna uitgestort over de grond. Soms komt er nog een laagje pek over. De vaten worden met een houtvuur warm gestookt, de hete pek wordt met een metalen gieter over de stenen uitgegoten.

Op het platteland dragen de vrouwen soms grote lasten op het hoofd.De mensen glimlachen voortdurend en zien er heel gelukkig uit.De tijd is hier blijven stilstaan.

Het verkeer is, net zoals in heel ZO AziŽ, chaotisch. De verkeerslichten (in Yangon en Mandalay) staan achter het kruispunt.Wegmarkeringen, verkeersborden of wegwijzers zijn er bijna niet.Zebrapaden of een volle witte lijn op de weg worden straal genegeerd.De auto's komen bijna allemaal uit Japan. Bussen komen uit China. Alle verkeersmiddelen zijn heel oud en tot op de draad versleten.

 

In Birma worden er gemiddeld 5 kinderen per gezin geboren, in de steden minder, bij de bergstammen meer.

China is het enige land dat Birma officieel helpt. Alle andere (ontwikkelings-)hulp voor Birma is privť-initiatief.

Er zijn in Birma geen officiŽle geboorte, huwelijks of overlijdensregisters.

Huwelijken worden volgens de oude tradities afgesloten. Bijna alle huwelijken in Birma worden door de ouders gearrangeerd als de kinderen nog jong zijn.††††

Respect voor ouders en familie is van het allergrootste belang. Er is een welbepaalde rangorde waarin men respect moet tonen. Mannen genieten meer respect dan vrouwen, ouderen meer dan jongeren. Men moet meer respect tonen voor zijn moeder dan voor zijn oudste broer.Het tonen van respect doet men door te buigen wanneer men voor iemand van hogere respect -rang doorloopt, of door de volgorde van bediening van voedsel en drank aan tafel. In Yangon en centraal Birma is de traditie wat aan het verwateren, maar in de Shan staat wordt de rangorde nog steeds heel strikt gerespecteerd.

 

 

Myanmar is rijk aan natuurlijke grondstoffen.

Men heeft er goud in de rivierbeddingen, zilver in de mijnen en petroleum in de ondergrond.

Er wordt katoen, aardappelen, koffie en tropische bloemen en planten geteeld en er worden zijderupsen gekweekt. In het zuiden zijn er plantages met rubberbomen.Maar bijna niets van dat alles wordt gebruikt voor export.†† Slechts 15 % van de landbouwgrond wordt effectief gebruikt. De rest ligt braak.

Politiek is in Birma een precair gespreksonderwerp omdat je nooit weet wie je voor je hebt.

In de steden en langs de hoofdwegen zijn de militairen duidelijk zichtbaar aanwezig.

Communicatie is een ramp in Birma:

Geen enkele GSM provider ter wereld kan in Birma / Myanmar roaming aanbieden.

Een locale SIM kaart kost 5200 USD (5000 EUR). Niet te doen dus. Enkel de miljonairs of regeringsambtenaren hebben een GSM.

Het internet in Birma / Myanmar heeft geen directe link met de rest van de wereld.

Internet is in Birma in feite lokaal intranet via de server van de staat. Enkel met een speciale toelating kun je een internetverbinding buiten het land maken. Maar dan nog zijn niet alle websites toegankelijk. Yahoo of Lycos zijn niet bereikbaar. Google werkt wel. Mijn eigen website is bereikbaar.

In het Nadi hotel in Mandalay, in het Princess hotel in KyengTong en in het Noble hotel in Sittwe heb ik via de telefoon van het hotel en de modem van mijn laptop geprobeerd om in te bellen naar een GRIC nummer in Bangkok of Chengdu.Telkens wanneer de modem zijn handshake gedaan had, werd de verbinding afgebroken en werd de lijn voor een half uur op bezet gezet.Geen GSM en geen e-mail dus.

 

Het eten in Birma is heel lekker, een beetje zoals de Zuid-Chinese keuken.In Birma eet men met stokjes zoals in China, behalve op het platteland, daar eet men met de handen.In de restaurants wordt ons meestal een vork en een lepel aangeboden, net zoals in Thailand. De hygiŽne in de plaatselijke eetgelegenheden kan nog wat verbeterd worden.

 

 

 

References & acknowledgements:


SAM  Family Guide Service, Licenced Trekking Guides,    

North of the Market, Pyihtaungsu Road   Kalaw  Myanmar  Phone:  + 95 81 50237

He was our source of information for the Kalaw and Aungban area, the way of life of the Danu, Taung Yoe, Palang and other tribes NW of Aungban and Kalaw.


Ko Win Phe was our guide to the tribes in the area NW of KyengTong. He was our source of information for the culture of the Akha, Ann and Khun tribes.  Ko Win Phe can be contacted via the Princess Hotel in KyangTong: 

21, Zay Dan Kalay Road, Kyaing Tong, Eastern Shan State   Tel: + 95 84 21319,  2159   Fax: + 95 84 21159


Msgr Mario Martu, Vicar General & Procurator,  Kyaing Tong E.S.S. Myanmar  Phone: + 95 84 22015

was our source of information about the history and current status of the Roman Catholic Church in Myanmar.


All other information is originating from Khin Khin Shwe (MaLay) our guide trough Myanmar 

Khin Khin Shwe,  licenced tour Guide   77/91 Sule Pagoda Road  Myanmar Travels & Tours,  Ministry of Hotels & Tourism, Yangon, Myanmar   Phone:  + 95 1 3742281  e-mail   mtt.mht@mptmail.net.mm 

 

__________________________________________________________
Dirk Bleyer, freier Fotojournalist und Reiseerzšhler, has, just like we, made a trekking with Sam Family Guide Service  to the tribes in the Kalaw en AungBan area:††† http://www.dirk-bleyer.de/burma.htm

Henk de Jong   

Nepal and Burma (Myanmar):    http://www.hsdejong.nl/burma/