Birma / Myanmar   1 - 23 oktober 2003

 

Dit reisverslag bestaat uit twee delen:

1. Algemene informatie over Birma / Myanmar

2. Dagboek: verslag van de belevenissen van elke dag.

 

Zie verder ook nog: 

3. de foto's

4. de kaart met de reisroute  

5. de reisdata en statistieken

6. de verwijzingen en bronnen van onze informatie

 

 

2. Reisverslag, belevenissen van elke dag.

 

 

 

Woensdag 01 oktober 2003

Zaventem – Zurich - Bangkok

Om 9:10 u vertrokken in Zaventem

Tussenlanding in Zurich. Om 14:30 vertrokken voor een vlucht van bijna 11 uur naar Bangkok.

 

 

Donderdag 02 oktober 2003

Geland om 6:10 in Bangkok

Mistig en zwoel weer. 32 graden.

We herkenden ons hier nog op de luchthaven en ook de weg naar het hotel was ons niet vreemd.

De tickets voor onze volgende vlucht naar Yangon afgehaald bij AW Business, Sukhumvit Soi 11, vlak  bij het Manhattan hotel.  Ze waren nog niet klaar om 9:00 u. Om 11:00 u waren de tickets klaar.

De prijzen zijn hier heel sterk gestegen. Eten en elektronische apparaten zijn hier bijna zo duur als bij ons.

Het BMP is hier vorig jaar met 6 % gestegen, voor dit jaar verwacht men nog meer. De economie in Thailand is de crisis voorbij. Er is hier een "economical boom".

Diner in een Duits restaurant, recht tegenover het Manhattan hotel.

 

 

 

Vrijdag 03 oktober 2003

Bangkok - Yangon

Op de vlucht van Bangkok naar Yangon zat een groep van 20  Fransen. Ze hadden grote problemen om de immigratiedocumenten in te vullen. Ze begrepen niet waarom die documenten enkel in het engels waren. Sommigen werden daar behoorlijk opgewonden van.  Het vliegtuig zat propvol.

Het Yuzana Garden hotel is heel statig in koloniale stijl, oud maar proper. De plafonds zijn 6 meter hoog.

Er zijn slechts 4 gasten in het hotel. Minstens 20 man personeel.

's Avonds iets gaan drinken in de Chinese wijk. Stroomonderbreking, de hele wijk zonder elektriciteit.

Diner in het Yuzana Garden hotel.

 

 

 

Zaterdag 04 oktober 2003

Yangon - Bagan

Dit is al de derde dag na elkaar dat we rond 4 uur moeten opstaan, telkens om op tijd op de luchthaven te zijn.

De incheckprocedures in Birma zijn verschrikkelijk ingewikkeld met veel controles, documenten en fooien.

Maar daarna gaat alles heel informeel. De valiezen worden in een kleine kar te voet naar het vliegtuig gebracht. Het vliegtuig staat zo maar ergens op het asfalt te wachten. Met een heel oude Chinese bus worden de passagiers van de terminal naar het vliegtuig gebracht.  Oude AR72 turbopropeller maakt veel lawaai.

 

In Bagan (Pagan) zijn tienduizenden pagodes. Elke 100 m staat er wel een pagode. Het land is er letterlijk vol mee gezaaid.  De meeste pagodes zijn bijna 1000 jaar oud. Binnen in de pagode staan Boeddha beelden, de wanden zijn versierd met heel fijne wandschilderingen.

Lakwerk -shop en -werkplaats bezocht.

Lunch in een statig restaurant langs de schilderachtige Ayeyarwady rivier. Heel stil en adembenemend mooi.

Hier wordt pas helemaal duidelijk wat Rudyard Kipling bedoelde wanneer hij schreef:

"If you've 'eard the East a-calling, you won't never 'eed naught else"  (in zijn gedicht "The Road to Mandalay")

's Middags een duik genomen in het zwembad van het Thande hotel in Nyaung Oo, bij Bagan.

Zonsondergang meegemaakt van op de toren van de TayokePyay pagode. Het uitzicht is indrukwekkend, de stilte is hier aangrijpend.  

Daarna diner in een open restaurant. Traditionele dansen en marionettentheater.

Hier heb ik mijn paso gedragen. Na wat oefenen is het mij gelukt om de knoop en de omslag te maken volgens de traditionele Birmese methode.

Overnacht in een paviljoen van het Thande hotel.

 

Zondag 05 oktober 2003

Bezoek aan Mount Poppa, het heiligdom van de Nats (geesten) 1518 m hoog.  Van op het vertrekpunt nog 777 treden.   Langs de trappen naar de top leven er gibbon apen. Blijkbaar waren de apen bang van mijn hoed want 1 van de apen heeft mijn hoed afgeslagen.

Daarna zijn we via slechte wegen over het platteland naar Mandalay gereden. Onderweg liep er een heel grote hagedis van ongeveer 40 cm over de weg.  Aangekomen in het Nadi Myanmar hotel om 17:00 h

Tegen de avond was ik heel duizelig van de malariapil die ik 's morgens genomen had. De nevenwerkingen van Lariam (mefloquinum) zijn niet te onderschatten.

 

 

Maandag 06 oktober 2003

Elke dag verse bloemen in de auto.

E-mail gestuurd van in een internetcafé. In het hotel lukte het niet.

Bezoek aan een zilvergieterij en zilverwerk makerij.

In Mandalay stroomt de Myitnge rivier in de Ayeyarwady.

De U-Bein brug is gemaakt van teakhout. De brug is 1,2 km lang, eind 1700 gebouwd met houten balken en palen van de oude hoofdstad Inwa. (U = mijnheer, Bein was toen burgemeester van Ava/Inwa)

Uitstap naar Ava (Inwe) aan de andere oever van de Myitnge. De rivier overgestoken met een veerpont.

Rit met een paardenkar door Inwe, de ruines van de oude, verlaten koninklijke stad.

Enkel een deel van de stadspoorten en de Nanmyin toren is nog overgebleven. De toren staat sinds de aardbeving van 1838 scheef.

Bagaya klooster in teakhout. In een hoekje van het klooster geven twee monniken les aan weeskinderen.

Mahaganday klooster.  In alle stilte en in twee eindeloze rijen schuiven meer dan duizend boeddhistische monniken aan voor hun dagelijkse maaltijd: een kom rijst en twee bananen.  Het klooster, de boeken, het eten, alles wordt betaald met donaties.

Daarna naar het Mae Nu Oak Kyaung klooster (Mae = koningin) Het klooster is helemaal in het wit.

De Sagaing berg met de meditatiepaviljoenen van duizenden monniken. Zonsondergang over de Sagaing berg, bezaaid met pagodes.

Diner in het Golden Duck restaurant.

 

 

 

Dinsdag 07 oktober 2003

Mandalay - Pyin Oo Lwin - Mandalay

Pottenbakker. Bladgoudmakerij.

Excursie naar Pyin Oo Lwin.  De Engelsen noemden deze stad Maymyo.

Pyin Oo Lwin ligt diep in de bergen op de weg naar China.

In de Paikchin Myaung grot heeft men de stalagmieten weggehakt en Boeddha beelden geplaatst. De combinatie is niet erg geslaagd.

Pwegauk waterval, heel mooi.  Chinese tempel van de vijf geboden. 

Daarna bezoek aan de Kandawgyi National Gardens met arboretum. Prachtig mooie banyan bomen.

In een afspanning in de tuin worden 4 taikins gehouden. De taikins zijn bijna uitgestorven, ze zien er uit als een kruising tussen een bizon en een geit. Hun natuurlijk milieu zijn de bergen ten noorden van Myikyina, in de Kachin staat.

Op de terugweg van Pyin Oo Lwin naar Mandalay was er soms heel dichte mist. Kort voor Mandalay heeft het wat geregend. In Mandalay zelf stonden de straten onder water.

's Avonds diner met traditionele dansen.  MaLay heeft de meeste van de volksliederen meegezongen.

Wij drie waren de enige gasten in het restaurant - theater.

 

 

 

Woensdag 08 oktober 2003

Mandalay naar Kalaw

In Mandalay vertrokken om 7:20 u   Prima weer voor een lange rit met de auto.

In Mandalay stonden de straten nog onder water van de stortbui van gisteren.

De weg tussen Kyaukse en Ywa Ngan is in heel slechte staat. Putten en kuilen, soms hele stukken waar geen asfalt meer was. 

Gevangenen in witte kledij moesten onder bewaking aan de weg werken.  In de rivier zaten vijf waterbuffels. De Chinese kool wordt na het oogsten van het veld naar de weg gebracht met ossenkarren. De krekels maken hier een ononderbroken geluid zoals een machine die zonder olie draait.

De boeren bewerken het land met een kleine ploeg, getrokken door een os.

Twee vrouwen van de Pa-O stam in typisch zwarte klederdracht en witte tulband.

Na een lange rit door de bergen zijn we na de middag in Aungban aangekomen.

Van daar zijn we verder gereden naar Kalaw (in de Shan staat).

Kennismaking met Sam trekking service.

Een e-mail verstuurd van op de computer van Gerald Schreiber. Hij is de eigenaar van Myanmar Bavarian Travel&Tours agency in Yangon en heeft nu een klein hotel, Amara Resort, gebouwd in Kalaw. Opening is gepland eind van deze maand.

Electriciteitspanne. Mijn e-mail opnieuw moeten intikken.

Diner en overnachting in het Dream Villa Hotel.  Heel mooi hotel maar het water was er bruin van het ijzer. Er waren slechts 5 gasten in het hotel.

 

 

 

Donderdag 09 oktober 2003

Bezoek aan de markt van Kalaw. De bergstammen komen hier naar de markt om hun producten te verkopen.  Pindanootjes en rijstkoekjes gekocht.

Om 9 uur vertrokken, eerst een lange rit met de auto naar het startpunt van de trekking naar de bergstammen.

Alles samen werk voor 10 personen:

Khin Khin Shwe (MaLay, onze vaste gids doorheen Birma)

Sam (een locale gids gespecialiseerd in het leven en de cultuur van de bergstammen)

De chauffeur, die ons gedropt heeft langs de weg voorbij Aungban.

Om 6 uur 's morgens waren er al drie mannen met hakmessen vooruit gestuurd om de weg door het woud vrij te maken.

Een jongeman van de Palang stam om hier en daar de weg te wijzen en de laatste restjes weg te hakken.

Na een paar kilometer was de weg niet meer zo heel duidelijk. Sam heeft de Palang-jongen naar een nabijgelegen dorp gestuurd om nog drie jongens met machetes te gaan halen.

 

Eerste dorp op onze weg was Myinka. Hier leven de Taung Yoe. We werden uitgenodigd door een plaatselijk  familie-hoofd in zijn woning.  De hutten hebben hier twee verdiepingen. Onderaan zit het vee, boven leven de mensen. Er werden ons cheroots en thee aangeboden en een hapje gemaakt van bonen. Toen we onze thee op hadden, kwam de hele familie en buurtbewoners binnen met hun kinderen.  Daarna heeft men de ceremonie aangevangen waarbij alle bezoekers met geschenken, gebeden en zang hun respect voor de ouderen kwamen uitdrukken.

Bamboe groeit hier overal en wordt voor allerlei dingen gebruikt: van de stam maakt men matten voor de vloer en de wanden van de hutten, de bladeren gebruikt men voor het dak en om hoeden te maken.  Bamboe groeit heel  snel: 10 meter op drie maand. De bamboe voor de huizen moet in maart gehakt worden, anders zitten er te veel mieren in. Bamboe wordt in april geplant: een stuk van een halve meter wordt gewoon in de grond gestoken.

 

Verder door de bergen en het woud naar Loi Saing. Hier leven de Danu bergstammen. De vrouwen wassen hun lang haar met water van een grote verzamelput. De was doet men in de rivier. Een oude vrouw rookte een cheroot en gaf ons haar zegen voor de rest van onze tocht.

De koeien en waterbuffels worden hier niet gemolken, hun vlees wordt niet gegeten. Ze worden enkel gehouden voor de mest die ze maken. Koeien gaan hier dood van ouderdom en worden dan begraven. 

 

Het derde dorp op onze weg was Pinnepin. Dit is het belangrijkste dorp van de PaLaung. Er zijn alles samen 15 PaLaung dorpen.

De PaLaung hebben hun eigen taal en eigen lettertekens. De meeste jongeren verstaan een beetje engels. De kinderen leren lezen en schrijven in het Birmees.  Er zijn maar 4 monniken meer die het PaLaung schrift nog kunnen lezen en schrijven. Sam, onze gids heeft er voor gezorgd dat er enkele jongeren het oude schrift aanleren, zodat deze cultuur niet verloren gaat. In sommige woningen bewaart men nog de oude geschriften, meestal twee boeken, horizontaal in zigzag geplooid. Zeer mooi geschreven lettertekens, helemaal anders dan het Birmees. (zie foto)  De inkt is bestand tegen water, hij wordt gemaakt van afgekookte theebladeren, daarna ingedikt en met gal van varkens. 

PaLaung leven in longhouses. In de lange houten huizen werken, eten en slapen de PaLaung met 5 tot 8 families samen.

In het PaLaung dorp waren de voorbereidingen aan de gang voor het festival van morgen. Iedereen was aan het bidden, zang of muziek aan het oefenen of versieringen aan het maken.    

Nadat we het locale klooster bezocht hadden, werden we uitgenodigd in het Boeddhistische nonnenklooster voor een kopje thee en een stuk fruit. 

Daarna werden we uitgenodigd in het huis van het dorpshoofd voor een maaltijd.  We hebben daar gekookte groenten gegeten met een spiegelei.

De PaLaung weven hun stoffen met de hand, gezeten op de grond en met de draden opgespannen naar een wand van het longhouse. Een bruingrijze sjaal gekocht. De meeste stoffen hebben rood als hoofdkleur met verschillende lijnpatronen in contrasterende kleuren.  

De gezinnen hebben hier gemiddeld 11 kinderen. Elk kind krijgt een taak toebedeeld. Sommigen moeten voor het vee zorgen, anderen moeten op het land werken of naar de markt gaan.

Alle huwelijken van de PaLaung worden door de ouders geregeld nog voor de kinderen 13 jaar oud zijn. De ouders kiezen een partner voor hun kinderen en voeren de onderhandelingen met de schoonouders.

De officiële huwelijksceremonie wordt gehouden wanneer de kinderen 13 jaar oud zijn. Na de ceremonie worden ze terug gescheiden en blijven dan nog verschillende jaren afzonderlijk bij hun ouders wonen. Daarna, meestal wanneer ze 15 of 16 jaar oud zijn worden ze voor drie dagen naar een huwelijkshut gestuurd, eerst een open hut zonder wanden in het dorp, daarna naar een huwelijks-hut hoog in de bergen. 

Daarna gaat de bruid bij de bruidegom wonen in het huis van de ouders van de jongen.

Traditioneel verbouwden de PaLaung thee, maar sinds een paar jaar verbouwen ze ook sinaasappelen.  Die brengen zoveel geld op dat de levensstandaard van de PaLaung de laatste tijd sterk gestegen is. Als gevolg daarvan bouwen de nieuwe gezinnen een afzonderlijk huis in steen en beton.

De PaLaung cultuur is aan het verdwijnen. 

Op het dorpsplein heb ik samen met de gids balpennen en snoep uitgedeeld aan de kinderen. Soms ging het er hevig aan toe.  

Na een stevige afdaling van de bergen terug op de hoofdweg aangekomen. Terug in het hotel in Kalaw zijn we in het bad gedoken.

 

Sam, onze locale gids is geboren PaLaung. Op 26 oktober gaat zijn jongste dochter trouwen, maar niet volgens de oude PaLaung cultuur.  Voor de ceremonie en het feest zijn er 2000 mensen van in Kalaw uitgenodigd en meer dan 1000 mensen van 8 verschillende bergstammen.

's Avonds heeft Sam ons uitgenodigd voor een bezoek bij hem thuis. We hebben bij hem koffie en thee gedronken. Zijn vrouw is hoofdverpleegster in het hospitaal van Kalaw. Zij had verschillende soorten koekjes gemaakt. Heel lekker.  Na de thee kwam zijn oudste dochter en schoonzoon thuis. Daarna kwamen er nog drie leerling-verpleegsters aan. Na de begroeting werd de respect-voor-de-ouders ceremonie begonnen. Sam en zijn vrouw zaten vooraan en namen geschenken in ontvangst, er werd gebeden en er werden wensen uitgewisseld.

Diner in het Dream Villa Hotel.  Hele lekkere frieten (ar lu kyaung kyaw) gegeten, gemaakt van aardappelen (ar lu) met een sterke smaak.  Door al die koekjes hadden we niet veel honger.  Wij drie waren de enige gasten.

 

 

 

Vrijdag 10 oktober 2003

Van Kalaw via Pindaya naar het Inle-meer.

Bijna niet geslapen. Tot middernacht was men overal de boeddhistische gezangen aan het oefenen voor het lichtfeest. Hier en daar vuurwerk. Kort na middernacht is het festival begonnen. Bijna iedereen was aan het bidden en zingen. Op de toren van het klooster had men een luidspreker geplaatst zodat de ganse stad kon mee genieten.

Om 7:30 uur vertrokken, eerst via Aungban naar Pindaya.

Onderweg hebben we gezien hoe men papier maakt van de bladeren van de moerbeiboom en hoe men van bamboe en hout parasols maakt.

Met de nieuwe lift naar de Shwe-Umin grotten geweest. Heel veel boeddhabeelden in de grotten. Er zijn hier heel veel grotten met nog onbekende diersoorten. De gangen in de grotten gaan van hier tot in Pagan.

In het Schwe-Umin klooster vierde men het katheinfeest, waarbij iedereen geld, eten en kleding aan de monniken geeft.  

Daarna naar Pwehla. In Pwehla wonen de Pa-O. De vrouwen dragen zwarte kleren met witte of helgekleurde tulband.

Lunch in Pindaya (Pingu-ya = de spin is dood)

Onderweg heel mooie banyan bomen.

De weg van Heho naar Inle is men aan het verbreden. De oude spoorweg loopt naast de weg. Op een bepaald punt maakt de trein een grote bocht over een brug, zodat hij over zijn eigen achterste wagon rijdt.

Een grote slang van een meter of twee kroop over de weg. Ik mocht niet uit de auto om een foto te nemen.

In de vroege namiddag aangekomen in het Kaung Daing (Hupin) hotel. De hotelkamers zijn paviljoenen, paalwoningen in het meer, verbonden met een lange loopbrug. De paalwoningen zijn in teakhout, het dak in riet. Binnenin is alles, echt alles, tot zelfs het bad in hout. Mooie klamboes.

Vanavond is het volle maan en in de streek ten noorden van het Inle meer worden dan kleine heteluchtballonnen opgelaten. Na het diner in het hotel heb ik twee ballonnen opgelaten samen met Zin Yaw, de beroemde filmregisseur in Birma.  Hij wist heel precies hoe je een foto van zo een ballon moest nemen.

Men komt hier van overal uit de omgeving, zelfs vanuit China naar het Phaung-daw U festival (karaweikprocessie) kijken, gepland voor morgenvroeg.

Het hotel zit bijna vol met Chinezen en welgestelde Birmanen.  

 

 

Zaterdag 11 oktober 2003

Boottocht op het Inle meer

Het Inle-meer is bekend voor de vissers die met 1 been op de achterkant van hun banaanvormige boot staan en met het andere been een roeispaan bewegen.

Opgestaan om 4:50 uur om op tijd te zijn op het verzamelpunt voor de Phaung-daw U (Royal bark) - festival. Dit is een lange processie van versierde boten die hier 1 keer per jaar uitvaren.

De processie van boten begint in het zuiden van het Inle-meer.  De koninklijke bark wordt getrokken door een tiental lange boten, elk met twintig roeiers aan elke kant. De roeiers staan recht in de boot en bewegen de roeispaan met hun been, zoals de vissers.

In twee van de smalle boten zit een orkestje met trommels, slagwerk, fluiten, harpen en een xylofoon

De koninklijke bark heeft in het midden een paviljoen, helemaal bedekt met bladgoud. Ook de voorsteven en het achterschip is bedekt met bladgoud. Op de koninklijke bark zitten monniken, religieuzen en militairen. (sinds begin 1800 zijn er geen koningen meer in Birma)

Direct achter de bark volgen twee boten met meisjes die religieuze gezangen zingen.  Daarna honderden gewone vissersboten.

 

Bezoek aan een atelier waar men zijden en katoenen stoffen weeft.

 

De Shan zijn bekend voor hun hoge kwaliteit smeedwerk. Met drie man hamert men samen op een klein aambeeld. Zo maakt men op vijf minuten een machete.

Achter de smid was een scheepswerf voor de plaatselijke boten.

 

Twee Engelsen uit Liverpool tegengekomen. Zij vertelden hoe hun chauffeur de dag voordien een bromfietser had doodgereden.  Ze reisden door centraal Birma zonder een vast schema.

 

De groenten worden hier gekweekt op vlottende tuinen. De tomatenplanten groeien hier op een bed van een mengsel van grond, drijvend zeewier en waterplanten. Enkele bamboestokken in de grond beletten dat de tuin wegdrijft.

Paung Daw Oo pagode, ong. 100 jaar oud, helemaal in teakhout, met hele oude beelden, gedeeltelijk gerestaureerd.  

Ngar Dhakka (karper) gegeten in een chinees restaurant recht tegenover de pagode.

Inga Phe Kyaung pagode, de monniken hebben 20 katten die een meter hoog door een ring springen. Mooie tuin met bananen, kokosnoten, papaja en andere vruchten.

De ooievaars zijn hier een beetje kleiner dan bij ons.

 

Antiekwinkel.  Heel oude handgeschreven boeken van de PaO stam werden te koop aangeboden. Het is bijzonder spijtig dat de rijke PaO cultuur op die manier verdwijnt en hun boeken naar het buitenland gaan.

 

Er worden hier draden gemaakt uit de stengels van de lotusbloemen. De stengels worden in stukjes van 8 cm gesneden, daarna worden de draden, binnen in de stengel er met heel veel geduld uit gehaald en aan elkaar gewikkeld. Zo maakt men een lange draad, die daarna gekookt, gewikkeld en geweven wordt. Een sjaal uit 100% lotusdraad kost ongeveer 80 USD

In elke winkel of atelier hebben we thee gedronken. Meestal kregen we ook nog koekjes, pindanoten of een andere versnapering aangeboden.

 

 

 

Zondag 12 oktober 2003

Eerst per boot naar de ochtendmarkt van Ywama. Een longi en een hemd gekocht in de Golden Lion (Ko Than Nyunt Wai hand weaving centre)  

Daarna naar de luchthaven van Heho, ten noorden van het Inle-meer. Uitgebreide incheckprocedure.

De vlucht van Heho naar KyengTong gaat via Mandalay en Tachileik.  Dit is alsof je van Zaventem naar Schiphol vliegt met tussenlandingen in Frankfurt en Londen.  Het vliegtuig blijft telkens maar 10 minuten aan de grond staan. In die tijd stappen er passagiers uit en komen er andere bij. Vanuit Heho ligt Mandalay helemaal in de verkeerde richting als je naar KyengTong moet. Tachileik ligt op minder dan 1 km van de grens van Thailand. Mijn GSM, die in het ruim zat en nog aan stond, heeft SMS berichten ontvangen van GSM providers in Thailand.

Na bijna drie uur heen en weer vliegen in KyengTong aangekomen.  De luchthaven is oud maar heel netjes. 

KyengTong is een smokkelaarsnest, "Capital of the Golden Triangle"  De grens met China is hier 80 km vandaan, Laos en Thailand liggen vlakbij.  In de winkeltjes liggen producten die uit China en Thailand zijn ingevoerd.  

Transfer naar het Princess Hotel, midden in de stad.  Wij waren de enige hotelgasten.

Langs het meer naar Lone Tree Hill.  

Een bad genomen in de WanTon-warmwaterbronnen.

Bezoek aan Wan Pon, een typisch dorpje van de Wa bevolking. Foto's van een paar oude vrouwen in lokale klederdracht. Snoep uitgedeeld aan de kinderen. 

Het NaungTong meer ligt in het centrum van KyengTong en was tot voor kort persoonlijke eigendom van de State Commander. Op het NaungTong meer zit heel veel vis. Twee vissersbootjes scheppen op bestelling een portie vis uit het meer.

Diner in een pittoresk chinees restaurant. We hadden daar nogal wat bekijk, de ouders vroegen hun kinderen om ons een hand te komen geven.

's Avonds zonder resultaat geprobeerd om een e-mail te sturen via een GRIC inbelnummer in Thailand. 

De telefoon naar thuis werkte prima.

 

 

 

Maandag 13 oktober 2003

Bezoek aan de bergstammen rondom KyengTong, samen met MaLay (Birma gids) en Ko Win Phe (locale gids):

Ko Win Phe organiseert hier samen met zijn vrouw Nam Bi Nuan trektochten naar de bergstammen. Hij spreekt Akha, Ann, Birmees en een klein beetje Engels.

Een uur rijden over onverharde wegen naar het startpunt van de trektocht.

 

In het eerste dorp op onze weg, PinTauk woont de Lahu stam, ze zijn christenen.  

In WanPin woont een Akha stam. Bij de Akha's zijn de vrouwen de baas.  We werden bij een oude vrouw thuis uitgenodigd. Hoewel ze tot het christendom bekeerd zijn, geloven ze toch nog in Nats (geesten) en blijven ze hun tradities toepassen. Bij sommige Akha stammen worden tweelingen nog steeds direct na de geboorte in het vuur geworpen.

In het Walatt dorp woont een andere Akha stam. Een jongen van een jaar of twaalf wilde dat we mee naar zijn huis kwamen. Hij maakte voor ons een pompelmoes klaar. 

 

Aan de andere kant van de rivier leven Ann stammen. De Ann hebben een eigen taal en hadden tot enige tijd geleden hun eigen boeken en schrifttekens.

Eerst naar Nam Lin Kong, het dorp van de oude watertunnel (Nam = water, Lin = village, Kong = oud) Er loopt een kanaal van halve bamboestokken vanuit de bergen naar dit dorp om het water naar hier te halen.

In dit dorpje leeft men in heel kleine hutten, de kinderen lopen er geheel naakt.

De Ann stammen zijn officieel boeddhist, maar vereren nog elke dag de Nats (geesten)

Dan naar Nam Lin Mai, het dorp van de nieuwe watertunnel. (Mai = nieuw) Er ligt een blauwe PVC buis vanuit de bergen naar de waterput van dit dorp.  

De dorpsastroloog was aan het mediteren toen we langs de stal de trap maar zijn huis opkwamen.

Astroloog is beroep dat van vader op zoon overgaat. De astroloog was 57 jaar. Om je toekomst te kunnen voorspellen moest hij weten op welke dag van de week je geboren bent en welk sterrenbeeld je hebt. Hij heeft heel wijze woorden gesproken over de toekomst van MaLay.

Hoewel alles soms drie keer moest vertaald worden (Ann-Birmees-Engels-Nederlands), ging de communicatie vrij vlot.

De familieoverste toonde fier zijn geweer, waarmee ze elk jaar in februari op jacht gaan naar beren en herten.

Snoep, zeep en aanstekers uitgedeeld. Er waren een paar zieken in het dorp. Paracetamol (Dafalgan) gegeven.

De Ann leven nog heel traditioneel. Er heeft nog nooit een Ann in de gevangenis gezeten.  De Ann hebben heel ongewone seksuele tradities.

Tenslotte naar het Wom Cum dorp. Hier woont een Khun stam. Hoewel ze officieel boeddhist zijn en dus volgens hun vijfde gebod geen alcohol mogen drinken, hebben de Khan zich gespecialiseerd in het maken van een soort sterke drank. De drank wordt gestookt van kleefrijst en vijf vruchten.  We mochten eens proeven. Ze toonden heel fier hoe ze de alcohol stookten. De drank was best lekker, maar wel heel straf.  Als versnapering bij de drank waren er verse, dikke, witte maden.

 

Onderweg naar de PinTauk waterval geweest, diep in het oerwoud. Prachtig mooi. Een groepje studenten was er met gitaren en slagwerk popmuziek aan het spelen.

 

Daarna terug naar KyengTong, nog eens langs het NaungTong meer gereden.

Bezoek aan U Mulein Da  lakwerk atelier. Prachtige lakwerk stukken in Shan-stijl, belegd met fijne draden van maisbladeren, gelakt en afgewerkt met bladgoud. 

Ze waren net begonnen aan een bestelling van de broer van Aung San Suu Kyi. Een groot aantal panelen met beelden van de bergstammen in halfrelief. Elk paneel 20 bij 50 cm, de 8 beeldjes en de kader met bladgoud belegd. Prijs: 80 USD/pc

Diner in het Golden Banyan Three restaurant. Een Banyan is een Bengaalse ficus. In deze streek staan talloze banyan bomen. Ze bestaan meestal uit een aantal stammen die samengegroeid zijn tot 1 stam. De takken staan mooi horizontaal en zijn tot 10 m lang. Prachtige bomen.  

Een paar locals kwamen vragen van waar wij kwamen.  Paso gedragen.

 

 

 

Dinsdag 14 oktober 2003

KyengTong - Yangon

's Morgens eerst naar Wom Sai gereden, langs de landingsbaan van KyengTong, verder de bergen in. Toen we op het startpunt van de voetweg naar Wom Sai aankwamen, begon het zachtjes te regenen. Toch maar vertrokken. Toen we in Wom Sai aankwamen waren we al druipnat. 

In Wom Sai woont een Akhi stam. Bijna iedereen was op het veld of in het bos, de rest zat van in hun hut naar de regen (en naar ons) te kijken.

De terugtocht met de auto was erg gevaarlijk. De weg was een kolkende rivier geworden. De auto gleed soms weg. Een paar keer bijna tegen de kant gebotst. MaLay heeft voortdurend gebeden.  Toen de rest krijste van schrik, heb ik de chauffeur aangemoedigd om vooral niet te stoppen, want dan zouden we zeker met het water mee teruggespoeld zijn.  Heelhuids de hoofdweg bereikt.

Daarna naar Yun Gone. Hier wonen Shan, gespecialiseerd in het bakken van klei. In een atelier had men nokpannen gemaakt met een leeuw op, helemaal in gebakken klei. De dakpannen waren bestemd voor een tempel. 

Toen we terug in KyengTong aankwamen regende het al wat minder.

Dan naar de R.C.M.kerk van KyengTong. De eerste R.C. missiepost werd hier gesticht in 1912, vooral om de melaatsen te verzorgen.

KyengTong is nu een bisdom. Er is hier een heel grote kerk, een weeshuis, een hospitaal en een seminarie, alles wordt door plaatselijke geestelijken geleid.  

We werden heel hartelijk ontvangen door Msgr. Mario Martu, de vicaris-generaal. In de refter kregen we heel lekkere thee, bananen en papaja.

Twee boeken gekregen: de directory van alle R.C. geestelijken in Myanmar en een boek "Sixty years of antileprosy service in Burma and the Naungkan Colony"

Daarna naar de Maha Myat Muni Pagode. De Rooms-katholieken en de Boeddhisten kunnen hier en in de rest van Birma heel goed met elkaar opschieten. 

 

Mingalabar Restaurant: Thai soup en Birmese garnalen.

Dan naar de luchthaven.

De incheckprocedure is hier nog uitgebreider dan elders. Alle valiezen, gordeltassen en rugzakken worden hier twee keer door een verschillende dienst doorzocht. Mijn PC en mijn GSM was bij aankomst in Birma niet aangegeven, met als gevolg een hele discussie tussen MaLay en de politie. Uiteindelijk mocht ik toch door naar de volgende controle.

Lydia en MaLay werden afgetast.  De politie-agente wilde van mij weten of mijn GSM een satteliet-GSM was.

In de vertrekhal waren nog twee westerlingen: Lis Hestehauge en haar dochter. Lis heeft een reisadviesbureau in Kopenhagen, ze maakte samen met haar dochter een exploratietocht door Birma. 

Haar locale agent is GoodNews in Yangon. Mr. William Myatwunna, de manager van GoodNews heeft in Brugge gewoond.

De vlucht met een oude ATR72-210 turboprop verliep rimpelloos. Tussenlanding van een kwartier in Heho en in Mandalay. In Mandalay kwam een groep Fransen aan boord die onder elkaar nogal wat ruzie maakten.

Na aankomst in Yangon, transfer naar et Yuzana Garden hotel

Op zoek naar een internetcafé, uiteindelijk beland in het business centre van het Traders hotel. Een vrouw uit Los Angeles, die nog maar pas aangekomen was, bekloeg zich over de moeilijke communicatie in Birma en de hoge kosten om een e-mail te sturen. 

Een bijlage bij een e-mail kostte daar 1 USD per 25 KB. Schandalig duur.

 

 

 

Woensdag 15 oktober 2003

Yangon - Kyeiktiyoo

Om 8:00 uur vertrokken via Bago naar Kyeiktiyoo met een grote bocht rondom de golf van Martaban in de Andaman zee.

Kort voor de middag aangekomen in het Mountain View Hotel.

Men probeerde ons eerst een paviljoen zonder airco aan te bieden. Toen ik vroeg waar de airco was, kregen we zonder probleem een paviljoen met airco.

Na het eten begon het zachtjes te regenen.  Toch maar vertrokken voor de tocht naar de Golden Rock.  Toen we na een lange rit met de auto in het Kimpun Base Camp aankwamen, regende het pijpenstelen.   

Een uur gewacht in een winkeltje waar men confituur en gedroogde vruchten verkocht. Durian geproefd. Confituur gekocht van 6 verschillende exotische vruchten. 

Toen de regen over was, in de truck gestapt. Vanaf het base camp gaat er een erg steile weg, eerst naar base camp 2 en dan verder naar Hermit Mountain. Gewone auto's mogen hier niet rijden. Vanaf Base Camp 2 is de weg heel smal en enkel de kleine speciale trucks kunnen hier de berg op. Achter in de laadbak van de truck zijn er houten banken voor 50 personen.  Op de truck zaten een paar fransen, Engelsen en een Antwerpenaar die in Spanje woonde.

Het laatste eind vanaf Hermit Mountain tot de top moet te voet afgelegd worden. Stevige klim.

Boven op de top heb ik in opdracht van MaLay een paar goudbladen op de Golden Rock gekleefd. Vrouwen mogen de rots niet aanraken. Een monnik heeft mij de diepere betekenis uitgelegd van het kleven van bladgoud op de rots.    

In de buurt van de Golden Rock zijn er kloosters, guesthouses en de onvermijdelijke souvenirverkopers. Scherpenheuvel in het kwadraat.

De zonsondergang achter de rots was prachtig.  Op de terugweg naar beneden heb ik een grote bek van een exotische vogel gekocht.

Terug op Hermit mountain aangekomen, was het al pikdonker. De trucks naar beneden wilden niet meer rijden, tenzij voor 3000 Kyat per persoon. De andere westerlingen die samen met ons naar boven gekomen waren, gingen zich bij MaLay beklagen. Zij heeft met de truckdrivers onderhandeld, met de politie en andere dingen gedreigd. Uiteindelijk is er iemand naar buiten gekomen die een driver aangeduid heeft.  Hij moest ons terug naar het basecamp brengen voor de normale prijs van 1000 Kyat / persoon.   Aan deze zaak komt beslist een staartje. Tijdens de helse rit naar beneden mochten wij in de stuurcabine zitten.  Akelig om te zien hoe de cabine rakelings langs rotsen afdraait. Op de zetel van de chauffeur zat men met twee man.   MaLay ging hierover een rapportje schrijven.

Diner met friet en steak in het Mountain View Hotel

 

 

 

Donderdag 16 oktober 2003

Kyeiktiyoo - Yangon

Eerst gaan kijken naar een boomgaard met rubberbomen. Een rubberboom produceert elk jaar voor 6 GBP rubbersap. Elke dag om 9 uur wordt het sap verzameld en de tapgoten zuiver gekrabd.

Dan naar het Kan Baw Za Tha Di -paleis in Bago. Enkele gebouwen van het paleizencomplex zijn gereconstrueerd op basis van wat men tijdens de opgravingen gevonden heeft.  De bijentroon, maar vooral de leeuwentroon zien er prachtig uit. 

Verder naar het Mazin handicraft centre. Hier maakt men in erg gevaarlijke omstandigheden beelden, meubels en allerlei dingen in houtsnijwerk. Een paar Kainayi en Kainayar beelden gekocht.

Terug in Yangon het Htauk Kyauk world war cemetary bezocht. Hier liggen 27000 soldaten begraven, vooral Engelsen en Indiers die in Birma gesneuveld zijn in de strijd tegen de Japanners.

Om 16 uur terug in het Yuzana Garden hotel aangekomen.

Daarna naar het Bee Internet Café vlakbij het hotel. Hier heb ik mijn eigen mail kunnen lezen. Foto's nr. 353 tot 1050 van de HD van de laptop op een CD gebrand. 

Het ging allemaal erg moeizaam, duurde lang en daarom is MaLay naar haar thuis gegaan en heeft mij de voucher voor het restaurant gegeven.

Diner in het Green Elephant Restaurant.  Prachtig restaurant, lekker eten maar oneerlijke uitbaatster.

 

 

 

Vrijdag 17 oktober 2003

Yangon - Sittwe - MraukU

Het vertrek vanuit de luchthaven van Yangon was gepland om 11:30 u maar wegens "aircraft rostering" was het vertrek vertraagd tor 14:30 u. Gaan eten in Oasis Garden restaurant, tegenover de luchthaven.

Uiteindelijk vertrokken om 15:30 u.

Geland in Sittwe om 16:40 u

Met een busje naar de haven van Sittwe.

Met de boot vertrokken om 17:30 u.  Een oude houten boot van 15 m lang bij 3 m breed met een dieselmotor. Wij drie als passagiers. De vier bemanningsleden waren tussen 12 en 18 jaar.

Onderweg vissers met kleine zeilbootjes.  Na een half uur was het al donker. 

Aangekomen in Mrauk-U om 23:40 u

Een rit met een oude Willy jeep van de haven door de stad naar het Nawarat hotel.

De wachtpost lag al te slapen in zijn hokje, maar de rest van het ontvangstcomité stond te wachten op ons.

Diner in het hotel, het was al na middernacht.

 

 

 

Zaterdag 18 oktober 2003

Excursie in de richting van Kyauktaw, ong. 40 km naar het noorden.  Bezoek aan het Myatmuni Buddisch schrine.

Terug in Mrauk-U, bezoek aan de Htauk Kant Thein tempel. 

In Mrauk-U rijden nog oude Willy-jeeps rond uit WO II.  Heel veel fietsers, bijna geen auto’s.

Daarna naar een Thet dorpje. De vrouwen roken hier pijpen van aardewerk, zo groot als een theekopje.

Enkel de oudste vrouwen hebben nog de traditionele oorringen: Zij hebben gaten in hun oorlellen van wel 5 cm  diameter.  Om het gaatje in de oorlel uit te rekken, is er een ring in het gaatje gespannen.  In dat groot gat met de stretch-ring hangen dan verschillende kleinere oorringen.  

Bezoek aan de Shitthaung tempel. MaLay heeft hier vorig jaar een belangrijke donatie gedaan om een groot boeddha beeld te laten restaureren.  In de tempel was een meeting aan de gang over de verdeling en besteding van de donaties.

Bezoek aan een bronsgieterij. Een Byiala gekocht, een mythologische figuur met een drakenkop en een olifantenslurf.    

Bezoek aan een kreeft- en garnaalhandel. Hier brengen de lokale vissers de gevangen kreeft en garnaal naar toe om te worden verkocht aan de groothandel.  7 kreeften = 10000  Vixx  (= 0,….kg)  = 10000 Kyat.

Bezoek aan een hoedenmaker. In een nabijgelegen dorpje. Heel de buurt kwam kijken naar ons. De hoedenmaakster was fier dat wij zoveel belangstelling toonden.

Diner in het Nawarat hotel.  In Mrauk-U gaat de stoom uit om 22:00 uur. Het hotel zet dan nog even een eigen generator aan, de rest van de nacht geen stroom.  Ook de airco valt dan uit.

 

 

 

Zondag 19 oktober 2003

Mrauk-U naar Sittwe

Bezoek aan de vis- en groentemarkt van Mrauk-U. Allerlei soorten gedroogde en verse vis: kabeljauw, kreeft, garnaal, karper, paling, mosselen, gemalen vis. Ook slakken, kevers, kikkers, zelfs ooievaar en andere vogels.

Om 8:00 uur vertrokken met de boot naar Sittwe. Onderweg vissers in kleine zeilboten.

De boot had geen generator aan boord. De spanning van de batterij van de noodverlichting was te laag. Mijn DC/AC converter werkte niet.  De bemanning, vier jongens tussen 12 en 18 jaar heeft voor ons vis klaargemaakt.

Om 12:40 u aankomst aan de kade van Sittwe en om 12:50 u aankomst in het Noble hotel.  Het hotel in Tudor stijl is klein maar statig en proper. Kleine kamers, lekker eten, goede airco, uitstekende service.

Uitstap naar het viewpoint op de golf van Bengalen. Wachttoren en vuurtoren. Strand met fijn zwart zand.

Naar het Sittwe hotel gereden. Dit is een staatshotel, geleid door een ex-majoor, een goede kennis van U Tun Tun, de vader van MaLay.   De uitbater heeft ons rondgeleid en het hele hotel en de kamers laten zien. Een suite met afzonderlijke zitkamer kost er 55 USD / nacht. Een standaard kamer kost 36 USD / nacht.  Ik heb hem niet verteld waarom de westerse reisbureaus niet naar zijn hotel willen komen.

In Sittwe rijden heel weinig auto’s, een paar Willy-jeeps en Toyota minibusjes. Veel fietsers met zijspan.   Bezoek aan een kreeftenkwekerij en -kreeftenexportbedrijfje.

Diner in het Noble hotel.  U Hlaing Myint, de hotelmanager, stond te wachten tot we gedaan hadden met eten om met mij een gesprek te hebben over de toestand in Birma. Hij schat dat er dit jaar maar 10 % van het aantal toeristen van vorig jaar zijn. Hij wilde van mij weten wat ik van de toestand in Birma dacht. Hij was erg fier te dat hij vanaf eind oktober zijn hotelgasten internet via een snelle ISDN verbinding kon aanbieden. Ik heb zijn 56k modem inbelverbinding mogen gebruiken, maar de lijn was voortdurend bezet. 

Later op de avond een e-mail gestuurd via een GRIC nummer in Bangkok.  Tien minuten telefoon naar Bangkok kost hier 40 USD.  Van 23 uur tot 06 uur ’smorgends gaat in heel Sittwe stad de stroom uit.  Het hotel draait dan verder op een eigen generator.  Zonder airco is het hier niet vol te houden. 

In het hotel was nog een echtpaar uit Zwitserland en een afgezant van het Britse consulaat. Verder niemand.

 

 

 

Maandag 20 oktober 2003

Sittwe – Yangon

Bezoek aan de markt en de vismijn.  Het is hier ‘s morgens vroeg al meer dan 35 graden.  De vis droogt hier heel snel. Allerlei exotisch fruit en kruiden, dingen die je in Europa niet ziet.

Bezoek aan een school waar men leerde weven en garen kleuren. De lerares toonde de houten weefgetouwen. Er waren maar 6 leerlingen, de andere leerlingen waren naar huis om hun ouders te helpen.  De stoffen zijn hier heel goedkoop: 2800 Kyat voor 4 yard. 

Daarna bezoek aan een familiebedrijfje waar men ………… (vischips) maakt.  De vis wordt eerst gedroogd, gemalen en samen met tapiocapoeder tot een deeg gekneed.  Daarvan worden rollen van 8 cm diameter gemaakt. Na drie dagen drogen worden van de rollen dunne schijfjes gesneden, die dan in de zon gedroogd worden tot ………..(vischips)   De hygiëne kan hier nog verbeterd worden.

Om 13:10 uur vlucht van Sittwe naar Yangon. Tussenlanding in Thandwe, met zijn brede, uitgestrekte witte zandstranden.  Er was niet 1 toerist te zien op het strand.  Niemand.

In Yangon stond onze driver ons al op te wachten. In het Yuzana Garden hotel waren we de enige gasten.  Al het personeel stond ons met een brede glimlach op te wachten.

Mijn vierde Lariam - pil genomen. Geen bijwerkingen of nevenverschijnselen.

 

Met een taxi naar University Avenue gereden.  De hotelmanager heeft de taxichauffeur precies uitgelegd waar ik naar toe wilde.  De taxichauffeur was erg bang en zei voortdurend “no picture” en “security”, maar verstond verder niet al te veel engels.  Toen we 50 m in University Avenue ingereden waren, wilde de chauffeur niet meer verder.  Dan maar te voet verder naar het huis van Aung San Suu Kyi.  Wat verder was de straat afgezet en stonden er agenten in burger die mij snel duidelijk maakten dat ik terug moest gaan.  Ik probeerde een gesprek aan te knopen maar zij deden alsof ze geen engels verstonden.  Twee grote zwarte auto’s mochten wel door de wegversperring.  Terug in de taxi kon ik de chauffeur overtuigen om een zijstraat in te rijden. Van in de taxi een paar foto’s gemaakt van de wegversperring en de wachtpost.  De chauffeur beefde van schrik en keek voortdurend schichtig in zijn spiegels.

 

Te voet naar Bee Internet Cafe. Mijn mail gelezen en een paar mails gestuurd.  Een uur ge-internet, foto’s 1051 tot 1445  op een CD gezet.  Kosten: 1800 Kyat. 

 

Diner in het Golden Duck Restaurant, tegenover de Japanse ambassade. Het orkestje speelde oude en moderne Birmese muziek en een paar songs van o.a. de Beetles en de Bee Gees.   Lekker eten, Birmese specialiteiten aan het buffet en speciale nagerechtjes.  Tijdens het diner kregen we van Khin Khin Swe een garuda en een leeuw in jade aangeboden.  Een Garuda Bird is het teken voor wie op een zondag geboren is. “Sunday born people are looking to the North-East”  (vandaar mijn interesse voor het verre Oosten)  Tijdens het diner een gesprek over de evaluatie van de reis doorheen Myanmar.

 

 

 

Dinsdag 21 oktober 2003

Yangon - Bangkok

Vertrek om 8:00 uur naar de luchthaven van Yangon.

Het afscheid van Birma en van Khin Khin Swe was erg emotioneel… 

Op de luchthaven zaten de twee Engelsen uit Liverpool samen met ons te wachten op het vliegtuig naar Bangkok. Zij vertelden dat ze op maandag 13 oktober, toen ze op weg waren van Inle naar Mandalay, getuige waren van een opstand, een treffen tussen Boeddhisten en Moslims. In een paar dorpen in de buurt van Kyaukse, ten zuiden van Mandalay, stonden huizen en bomen in brand. Zij zaten in de lijnbus en begrepen niet goed wat er aan de hand was. Een vrouw uit India, die ook op de bus zat, zei dat een paar moslims eerst stenen gegooid hadden. De boeddhisten hadden daarop de huizen van de moslims in brand gestoken.    

 

De airbus A300 van Thai Airways vertrok precies op tijd. De organisatie en de service aan boord was vlekkeloos. 

In Bangkok was het 32 graden. De APEC was net afgelopen. Uitgebreide veiligheidsmaatregelen. Bush en de andere presidenten en staatshoofden vertrokken terug naar huis.  Sommige straten waren afgesloten in beide richtingen.

Toen we in de namiddag in het Nagaiphan Shopping Centre (tegenover het WTC) een ijsje aan het eten waren, reden er nog voortdurend VIP’s naar de luchthaven. Het verkeer werd telkens opnieuw in beide richtingen stilgelegd, met een grote verkeerschaos als gevolg.

Overnachting in het Manhattan hotel, Sukhumvit Soi 15.  Kleurrijke omgeving. 

 

 

 

Woensdag 22 oktober 2003

Bangkok - Zurich

Gaan winkelen in het World Trade Center  in Bangkok.  Lunch in een Japans restaurant. Lekker.

Het vertrek vanuit Bangkok naar Zurich was gepland om 23:40 uur maar omdat het vliegtuig van President Poetin van Rusland eerst moest vertrekken, werd de hele luchthaven voor meer dan een uur gesloten. Alle vluchten hadden daardoor een vertraging van minstens een uur.

 

 

 

 

Donderdag 23 oktober 2003

Bangkok - Zurich - Zaventem

Uiteindelijk vertrokken om 01:10 uur met een nieuwe A340 van Swiss Airways voor een vlucht van bijna 12 uur. Slechte service, niet te vergelijken met Thai airways.  
Geland in Zurich om 07:40 uur. Daardoor de geplande vlucht naar Zaventem gemist. Een ander vliegtuig naar Zaventem genomen om 10:10 uur

Rond de middag terug thuis.

 

 

 

 

 

References & acknowledgements:


SAM  Family Guide Service, Licenced Trekking Guides,    

North of the Market, Pyihtaungsu Road   Kalaw  Myanmar  Phone:  + 95 81 50237

He was our source of information for the Kalaw and Aungban area, the way of life of the Danu, Taung Yoe, Palang and other tribes NW of Aungban and Kalaw.


Ko Win Phe was our guide to the tribes in the area NW of KyengTong. He was our source of information for the culture of the Akha, Ann and Khun tribes.  Ko Win Phe can be contacted via the Princess Hotel in KyangTong: 

21, Zay Dan Kalay Road, Kyaing Tong, Eastern Shan State   Tel: + 95 84 21319,  2159   Fax: + 95 84 21159


Msgr Mario Martu, Vicar General & Procurator,  Kyaing Tong E.S.S. Myanmar  Phone: + 95 84 22015

was our source of information about the history and current status of the Roman Catholic Church in Myanmar.


All other information is originating from Khin Khin Shwe (MaLay) our guide trough Myanmar 

Khin Khin Shwe,  licenced tour Guide   77/91 Sule Pagoda Road  Myanmar Travels & Tours,  Ministry of Hotels & Tourism, Yangon, Myanmar   Phone:  + 95 1 3742281  e-mail   mtt.mht@mptmail.net.mm 

 

__________________________________________________________
Dirk Bleyer, freier Fotojournalist und Reiseerzähler, has, just like we, made a trekking with Sam Family Guide Service  to the tribes in the Kalaw en AungBan area:    http://www.dirk-bleyer.de/burma.htm

Henk de Jong   

Nepal and Burma (Myanmar):    http://www.hsdejong.nl/burma/